از دریچه سیاست نگاه نمی کنم .اسیر تبلیغات این یا آن نیستم. دغدغه ها یا فرافکنی های سیاست مداران را ندارم. از روزنه تنگ تعصب و نژادی پرستی نمی نگرم. و   ... و.... و. . ..    اما ایمانم را می نویسم. اعتقادم را می نویسم و یقینم را می نویسم که به یقین و هزاران یقین که اشک یتیمان غزّه و آه و ناله مادرانشان به آسمان خواهد رفت و هزاران بلا و نکبت را به قاتلان و تجاوز گران به بار خواهد آورد. حتی اگر در عرف بین الملل دلیلی مشروع برای حمله به غزه وجود داشته باشد هرگز کشتار کودکان و زنان نمی تواند توجیه پذیر باشد. عاقبت جنایت پیشگان به روشنی نشان داده است که قانون حاکم بر جهان جدای از روزمرٌگی ها و برد و باخت های زودگذر است. قانون جهان قانون عدل و تکلیف است. هرکس خواه فرد عادی و یا سیاستمدار و... در مقابل هر آنچه که انجام می دهد مسئولیت دارد و جزای او حتمی است. سیاست مداران بر روی میز کار خود مکرها می کنند تا به مقصد و فایده و پیروزی برسند. صاحب جهان نیز در دستان توانای خود اندیشه و مکری دارد تا ظلم کنندگان را سخت گوشمالی دهد. حتی اگر همین الان جنگ و کشتار پایان یابد هیچ چیز نمی تواند جای خالی کودکان را برای پدرها و مادرها پرکند و هیچ چیز نمی تواند مانع از رفتن آه و ناله یتیمان فرزند از دست داده  به آسمان شود و عرش را به لرزه درآورد.

گر ضعیفی در زمین خواهد امان              غلغل افتد در سپاه آسمان

       و آنگاه خود آسمان آفرین خود می داند که با بازیگران چگونه بازی نماید